اشک
خدایا تو را شکر می کنم که اشک را آفریدی ، که اعصاره حیات انسان است . آن گاه که در آتش عشق می سوزم یا در شدت درد می گدازم ، یا در شوق زیبایی و ذوق عرفانی آب می شوم و سراپای وجودم روح می شود ، لطف می شود ، عشق می شود ، سوز می شود و عصاره وجودم به صورت اشک آب می شود و به عنوان زیباترین محصول حیات که وجهی به عشق و ذوق دارد ، و وجهی دیگر به غم و درد ، به دامان وجودم فرو می چکد.
اگر خدای بزرگ از من سندی بطلبد ، قلبم را ارائه خواهم داد و اگر محصول عمرم را بطلبد ، اشک را تقدیم خواهم کرد.
" روحش شاد "
+ نوشته شده در ۱۳۹۱/۰۳/۳۱ ساعت 20:16 توسط م.بیگی
|
سلام